Przyjechała do Włoch na rok, została już na siedem. Z życiowego kryzysu pomogła jej wyjść Wspólnota Sant’Egidio. Dziś Katya z peruwiańskiego Chiclayo uczestniczy w spotkaniu na rzecz pokoju w Asyżu. Opowiada o tęsknocie za domem i Leonie XIV, którego pamięta z ulic rodzinnego miasta.
W Rushorozie w południowo-zachodniej Ugandzie Siostry Matki Bożej Dobrej Rady wznowiły program dla ponad setki dzieci z poważnymi niepełnosprawnościami. Obejmuje on naukę, wsparcie rodziny i działania integracyjne.
S. Stella Watsema OLGC, Piotr Kowalczuk
Rushoroza to zimna, odizolowana górska wioska. Przez lata niepełnosprawne dzieci nie mogły uczęszczać do szkoły. Pojawiła się jednak nadzieja, gdy Siostry Matki Bożej Dobrej Rady z Mbarary, poruszone losem dzieci, rozpoczęły współpracę ze Szkołą Podstawową św. Marii Teresy w Rushorozie, w diecezji Kabale. Zorganizowały w placówce oddział dla dzieci ze specjalnymi potrzebami.
Posługa Sióstr Matki Bożej Dobrej Rady
Siostry Matki Bożej Dobrej Rady aktywnie służą lokalnej społeczności Kabale. Ich posługa koncentruje się na edukacji, poradnictwie rodzinnym i opiece społecznej. Zakon wywodzi się ze Zgromadzenia Kanadyjskich Sióstr Matki Bożej Dobrej Rady, które w 1912 roku założyły szkołę w Rushorozie. Oddział dla dzieci o specjalnych potrzebach został utworzony w 1939 roku. Jednak po odejściu sióstr został zamknięty. W niektórych społecznościach wiejskich pewne rodzaje niepełnosprawności są postrzegane jako klątwa. Dlatego ugandyjskie Siostry Matki Bożej Dobrej Rady wznowiły swoją misję.
Odrodzenie misji
Obecnie siostry zakonne opiekują się w szkole 108 dziećmi z niepełnosprawnościami. W ramach swojej działalności często odwiedzają rodziny z niepełnosprawnymi dziećmi w okolicy, zachęcając rodziców, by skorzystali ze specjalnych usług szkoły. Wiele sióstr to przeszkolone specjalistki w zakresie edukacji specjalnej. Przeprowadziły również z sukcesem kampanię uświadamiającą na rzecz akceptacji społecznej dzieci niepełnosprawne. Prowadzą również program, który zmniejsza niedożywienie wśród dzieci. Instruują kobiety i rodziny z dziećmi w potrzebie jak przygotować zbilansowane, tanie posiłki dla swoich dzieci.
Reakcja społeczności
Reakcje na inicjatywy sióstr stają się coraz bardziej pozytywne. Rodziny otrzymują pomoc i jednoczą się w grupy wzajemnego wsparcia. Sadzą również warzywa, aby uzupełnić dietę swoich dzieci. Rozpoczęły hodowlę świń.
Wszystkie te inicjatywy wzmocniły zaufanie do sióstr w lokalnych społecznościach. Siostry wspierają również życie duchowe niepełnosprawnych dzieci, które uczęszczają na lekcje katechizmu. Pomagają wszystkim lokalnym mieszkańcom, nie tylko katolikom.